Πάνος Πανόπουλος – Μάριος Φούρναρης imagiИation

0
59
Εγκαινιάζεται την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 20:00 στο “Σπίτι της Κύπρου” – Μορφωτικό Γραφείο Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα,  η έκθεση των Πάνου Πανόπουλου και Μάριου Φούρναρη, «imagiИation», με ψηφιακές εκτυπώσεις σε αρχειακό χαρτί.
Η πράσινη γραμμή στην Κύπρο αποτελεί, για δεκαετίες, ένα ιδιότυπο, όσο και παράδοξο, χωρικό, πολιτικό και συμβολικό όριο, μια «προσωρινή» ουδέτερη ζώνη διαχωρισμού απόλυτα οριοθετημένων ταυτοτήτων. Πάνω στην πράσινη γραμμή, η κανονικότητα αίρεται, η εξαίρεση παγιώνεται, ενώ εκατέρωθεν κυριαρχεί η απόλυτη διαφορά του «άλλου». Μια μεθόριος που χωρίζει παραδειγματικά, καθορίζοντας όρια του αισθητού, του νοητού, του εφικτού και του αναπόφευκτου. Ωστόσο, ο μεθοριακός χαρακτήρας της πράσινης γραμμής διαμορφώνει ενίοτε και πλαίσια διερεύνησης εναλλακτικών δυνατοτήτων, άλλων μορφών ζωής, παράγει ετεροτοπίες. Πρόκειται για μορφές προ-οικονομίας νέων δυνητικών κοσμο-εικόνων, που εκφράζονται στον παρόντα χρόνο μέσα από ασταθείς εξισορροπήσεις ποικίλων διευθετήσεων και αναδιευθετήσεων, τροπών και ανατροπών. Σημαντικό ρόλο στη δημιουργία αυτών των εικόνων διαδραματίζει η ποιητική του μεταβατικού που διαμορφώνει η ετεροτοπία, ως ένας ενδιάμεσος χώρος, ανάμεσα στο ίδιο και το άλλο, την πραγματικότητα και τη φαντασία, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Η είσοδος σε έναν τέτοιο χώρο προσομοιάζει στο δέος της παραβίασης που αισθάνεται κανείς στον ελάχιστο χώρο που ορίζει ένα κατώφλι, η λειτουργία του οποίου αντιπαρατίθεται στην έννοια του αδιαπέραστου συνόρου, παρέχοντας τον απαραίτητο, αν και σχεδόν μηδενικό, χώρο και χρόνο για την ανανοηματοδότηση τόσο της έννοιας της προέλευσης, όσο και εκείνης του προορισμού.
Το imagiИation αποτελεί εικονοθεσία ενός άλλου χώρου και χρόνου, μέσω της χρήσης «ανοικτών» και «κλειστών» συστημάτων νοηματικής επεξεργασίας και καλλιτεχνικής έκφρασης. Αυτά τα ανοίγματα και κλεισίματα συνδέουν φαντασία και πραγματικότητα, μεταφέροντας στην εικόνα την αίσθηση λειτουργίας ενός μαγικού καθρέφτη, που ταυτοχρόνως απεικονίζει και αντιστρέφει αενάως αντικείμενα και είδωλα. Ένα παχνίδι της φαντασίας, λοιπόν: Ο φυσικός και γεωγραφικός χώρος, ο πολιτικός και ιστορικός, ο εθνικός και φαντασιακός χώρος και οι μεταξύ τους οσμώσεις, μετατροπίες και αντιπαραθέσεις, μέσα από αντικατοπτρισμούς, αδιαπέραστους τοίχους και αναπάντεχα ανοίγματα, πρόσωπα και στόμια, ασφυκτικά όρια, αλλά και περάσματα και γραμμές διαφυγής, ένας παράδοξος άτλας εικόνων, που παιγνιωδώς μνημειοποιεί δια της συμμετρίας, παγιδεύοντας την προσοχή και την αντίληψη, αλλά και αναθεωρώντας σταθερές και βεβαιότητες.